Zodra je binnenkomt, waan je je op reis. Vrolijk aangekleed, met allerlei parafernalia.

 
Voor sommigen, is het interieur misschien een beetje té, maar ik val niet in deze categorie: Mij kan het niet kleurig genoeg zijn.

Maar we zijn hier niet gekomen om de muren te bewonderen. Dus, wat schaft de pot?

Meneer W gaat voor de feijoada, het nationale gerecht. Braziliaanse bonenschotel, zeg maar. Bestaande uit rode bonen, spek en gerookte worst. W, Nederlander van Pools-Chinese origine zegt dat deze pot ook zo maar uit Warschau zou kunnen komen. Er zit een schijfje sinaasappel bij. Lekker, maar waarom maar één?

Mevrouw I en ikzelf nemen de zeebaars in kokosmelk met paprika. De vis is subtiel gebakken, bijna rauw van binnen, maar toch mals. Een lekker en licht gerecht dat echter nog lekkerder zou zijn met een beetje meer koriander erover.

 
Meneer G smikkelt van een hammetje aan het been met honing en kruiden en gewokte groenten.

Als bijlage krijgen we rijst, maar ook farofa ; cassavepoeder met gefruite uitjes. Liefhebbers van pittigheid kunnen de boel naar believen oppeppen met chilipepper.

We waarderen de simpele maar doeltreffende presentatie in een potje of een pannetje. Bovendien zijn de porties genereus. Met iets meer kruiden en een wat uitgesprokener smaak zou het ideaal zijn.

Reken rond de 15 euro voor een hoofdgerecht.

 
Zo als vaak in Brussel is het onthaal perfect. Vriendelijk, goedlachs maar profesioneel tegelijkertijd. Met een beetje geluk maakt de (overigens zeer bevallige) serveester een dansje als ze de borden komt brengen. Dit gebeurde bij ons, wat sommige tafelgasten zoals Meneer G zeer op prijs konden stellen. Ik had zelfs geen reden tot jaloezie; ze hadden gelijk.

 L'autre cantina - 117 Vleurgatsesteenweg - Elsene